Bioinženjeri napravili biološki veštački pankreas: Dijabetičarima vraćaju prirodnu proizvodnju insulina Bioinženjeri napravili biološki veštački pankreas: Dijabetičarima vraćaju prirodnu proizvodnju insulina
Pacijentkinji koja boluje od dijabetesa, godinu dana nakon transplantacije bioinženjerisanog mini pankreasa, više nisu potrebne injekcije insulina. Naučnici Diabetes Reaserch Institute fondacije (DRI) pri... Bioinženjeri napravili biološki veštački pankreas: Dijabetičarima vraćaju prirodnu proizvodnju insulina

Pacijentkinji koja boluje od dijabetesa, godinu dana nakon transplantacije bioinženjerisanog mini pankreasa, više nisu potrebne injekcije insulina.

Naučnici Diabetes Reaserch Institute fondacije (DRI) pri Univerzitetu u Majamiju već godinama rade na tome da dijabetičarima kod kojih je funkcija pankreasa u potpunosti izgubljena, vrate prirodnu proizvodnju insulina. 

U tu svrhu, naučni tim je stvorio BioHub – bioinženjerisani mini pankreas, biološki veštački pankreas koji oponaša funkciju pravog pankreasa.

Ova organska zamena za pravi pankreas detektuje nivo šećera u organizmu i oslobađa insulin po potrebi. Uz njegovu pomoć samo telo može ponovo da proizvodi insulin kao odgovor na glukozu. To znači da dijabetičari više ne bi morali da mere šećer i da daju sebi injekcije insulina. Uz biološki veštački pankreas konačno bi mogli da žive normalno, poput zdravih ljudi.

Svoje naučno istraživanje u kojem iznose da transplantacija ćelija pankreasa može da održava nivoe glukoze u normali kod pacijenata obolelih od dijabetesa tip 1, naučnici su objavili u magazinu The New England Journal of Medicine.

Čak godinu dana nakon što su pacijentkinji oboleloj od dijabetesa tipa 1 u omentum  usađena Langerhansova ostrvca – ćelije zadužene proizvodnju insulina, sve još uvek funkcioniše kako treba. Ona više ne mora da dobija insulin putem injekcija i zdravstveno stanje joj je dobro.

Omentum je opna sačinjena od masnog tkiva koja se nalazi u trbušnoj duplji i štiti unutrašnje organe. Usađivanjem ćelija u ovaj deo tela naučnici su izbegli komplikacije do kojih je dolazilo ranije, kada su ćelije usađivali u tkivo jetre. Pristupanje omentumu je manje invazivno, a ovaj deo tela poseduje jednaku prokrvljenost i drenažu kao i pankreas.

Ćelije donora kombinuju se sa plazmom iz krvi pacijenta i usađuju se u površinu omentuma. Biorazgradivim lepkom na bazi enzima trombina implantirane ćelije se fiksiraju za omentum pacijenta. Omentum se zatim zatvara sa još trombina. Vremenom telo formira krvne sudove kojima će se usađene ćelije snabdevati kiseonikom i hranljivim materijama.

Već neko vreme ovaj tim naučnika traga za delom tela koji bi bio najpogodnija lokacija za usađivanje ćelija za proizvodnju insulina. Sada, nakon što je stanje pacijentkinje i nakon godinu dana dobro, napokon veruju da su možda pronašli pravo mesto. Naučni tim je na ovaj način dobio potvrdu da se nalazi na pravom putu.

Istraživanje koje ovaj tim naučnika sprovodi od izuzetne je važnosti danas, kada godišnje od posledica dijabetesa umre oko 2 miliona ljudi u svetu. Možda će upravo ovakvo presađivanje ćelija u skoroj budućnosti biti ono što će spasiti milione života.

NiT

Smoux

Filozof, stargejzer, zanesenjak i probisvet, zaljubljenik u naučnu fantastiku, horor i nauku, u postavljanje pitanja i traženje odgovora, u umetnost i sve što oslobađa um, donosi prosvetljenje i razvejava dogmatski mrak...

No comments so far.

Be first to leave comment below.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

8 − two =